یکی از شاگردان آیت الله انصاری نقل میکند:
 روزی حضرت آیت الله انصاری به من فرمود: این ذکر را زیاد بگو و تعداد هم نمی خواهد:
《یا خیر حبیب و محبوب》 بعد از مدتی به من فرمود: که آیا در مورد من فکر کرده ای؟ برو و در  باره آن فکر کن و بنده هم در حجره ای در مدرسه ی آخوند رفتم و مشغول فکر در این باره شدم که ناگهان متوجه شدم حالت تجرد برای من حاصل شده و خودم را در آسمان ها دیدم و از مشاهده ی آثار عظمت و جمال و جلال خدا لذتی بزرگ می بردم همین طور که در آسمان ها گردش می کردم. 

به محض این که به گوشه ی حجره نگاه کردم و جسم خودم را دیدم روحم در جسد جای گرفت و فهمیدم انسان اگر ذره ای به ” من خودش” توجه کند سقوط می کند. 
همچنین این شاگرد نقل می کند: روزی با ایشان به بیابان رفتیم و به سجده افتادم و با تمام وجود” لااله انت سبحانک انی کنت من الظالمین” را تلاوت می کردم ناگهان دیدم که پرده ها از جلوی چشمم برداشته شد و در آنجا چشم با گوش یکی شده بود و می دیدم و می شنیدم که تمام موجودات اسمان و زمین با همدیگر این ذکر را تکرار می کردند:” لااله انت سبحانک انی کنت من الظالمین”
📚سوخته، ص2۰۹

موضوعات: در محضر عرفا
[سه شنبه 1397-10-25] [ 11:50:00 ق.ظ ]